آنچه در این کتاب خواهیم گفت، فنا و بقا از منظر عرفان و تصوف است. در واقع فنا و بقا نیز خود یک مسئله است، یعنی هنوز پرسش و سوال در این خصوص وجود دارد:
این که معنای اصلی آن چیست و چه مفهومی در عالم عرفان دارد؟
آیا فنای صوفیه برگرفته از قرآن و حدیث است؟
آیا آنکه فنا مییابد در چه چیزی فنا میشود؟
این ابهام زمانی بیشتر میشود که فنا و بقا را در خدا تفسیر میکنند: فناء فی الله، فنای در راه خدا و بقاء بالله، بقای به خدا.
آیا خداوند واقعا پذیرای افراد در این خصوص است؟
آیا خداوند خواسته که سالک یا عارف در خدا غرق بشود و یا به فنای بالله برسد؟
آیا اگر کسی فانی نشود و فنتی فی الله نیابد امکان بقای بالله را هم باید ندیده بگیرد؟